సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు

మళ్ళి ఒక సంక్రాంతి వచ్చింది ... గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా అన్నిపండుగలూ కూడ ఎదొ ఒక ఆదివారం సెలవు దినం లాగ గడిచిపొతున్నయి..మనం అధునీకరణ, అభివౄద్ది అనే ఒక మాయ లొ పడి సంస్కౄతి ని చాలా దూరం చెసుకొంటున్నము అని అనిపిస్తుంది..ఒక సారి నా పాత జ్ఞాపకాలు నెమురవెసుకుంటే మన బావి తరాల వాళ్ళు ఎంత కొల్పొతున్నారొ అని బాద వెస్తుంది.

నా మధురానుబూతులు..

డిసెంబర్ రావటం మొదలు మా సంక్రాంతి హడావిడి మొదలయ్యెది..మా చెల్లి, అమ్మ, ఒక పాత డయిరీ పుస్తకం తీసెవారు...ముగ్గుల డెజయినులు కొరకు..ఆ నెల మొత్తం ఎక్కడ పడితే అక్కడ చుక్కల బాషలొ మాట్లడెవారు. " ఎమండి ఎన్ని చుక్కలు నిలువు ఎన్ని చుక్కలు అడ్డం అండి" అని. దినపత్రిక లొ ఒక ముఖ్యమయిన వార్త దగ్గర పెద్దగా కత్తెర తొ కత్తిరించెసెవారు..అవతల వయిపు తిప్పి చూస్తే, ముగ్గు డిజయిను వుండేది.

నెను మాత్రం ఎప్పుడెప్పుడు పరిక్షలు అవుతాయా అని ఎదురుచూస్తు వుండెవాడిని. అమ్మమ్మ, నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వెళుతున్నాము అని ఎదొ తెలియని ఆనందం. వెళ్ళే ముందు,సంక్రాంతి కి ఒక మూడు జతలు అన్నా బట్టలు కుట్టించుకొవటం..లేటెస్ట్ చిరంజీవి సినెమాలొ చిరంజీవి డ్రెస్స్ లాగ...మా దర్జీ కూడ నెను అడిగినట్టు కుట్టెవాడు. మా వూరికి వెళ్ళేటప్పుడు, ముందే మా చెల్లి తొ ఒక ఒప్పందం కుదుర్చుకునే వాడిని. ట్రైను లొ కిటికి దగ్గర వెల్లెటప్పుడు నేను, వచేటప్పుడు నువ్వు అని.

ఇంక మా వూరు ఒక అందమయిన పల్లెటూరు..ఒక పెద్ద చెరువు, చెరువు గట్టు, గట్టు కి అనుకుని వుండే మా తాతయ్య ఇల్లు. వెళ్ళిన వెంటానే మా అమ్మమ్మ కి నాకు కావలసిన ఆట వస్తువుల లిస్టు చదివేవాదిని.. .

మా వూరిలొ వుంది చదువుకునే మా స్నెహితులు భొగి రొజు ఎవరి ఇంటిలొ ఎమి తీసుకు వచ్చి మంటలొ వెయ్యాలి అని ఒక పెద్ద చిట్ట తయరు చెసేవారు. మంట బాగ మండతానికి చిన్న పిడకల దండలు పాలేరు తొ చెప్పి తయారు చెయించేవారు. భొగి రొజు మా వీధిలొ ఎవరి మంట పెద్దగా వస్తాది అని మంచి అనందకరమయిన పొటి వుండెది.ఇంక మగ సన్నాసులు అందరము ఈ పని లొ వుంతే, ఆడవాల్లు మాత్రం గొబ్బెమ్మల హడవిడి లొ పదిపొయేవారు. హైద్రాబదు లొ వుండె మా బావలు గాలిపటాలు తీసుకుని వచేవారు ఎగరెయ్యటానికి.

ఇవే కాదు ఇంక చాల జ్ఞాపకాలు వున్నయి..
- హరిదాసు ఎప్పుడు వస్తాడు అని ఎదురుచూడతం...బియ్యం చెతిలొ పట్టుకొని.

- గాలిపటాలు ఎగరవెస్తు పొశులు కొట్టడం

- అమ్మమ్మ వూరిలొ చెరువు గట్టు మీద చెరుకు తింటు ఆడుకొవటం.

- చెక్కెర కంపని కి వెళుతున్న చెరుకు బండిల నుండి చెరుకు గడలు లాగి తినటం.

- చెరువులొ స్ననము చేస్తు చిన్న చెప పిల్లలని పట్టుకుని సీసా లొ పెట్టి పెంచటం..

- గడ్డిమెట్ల చుట్టు దొంగ-పొలిసు అదుకొవటం

- వూరిలొ పండగకి వెసే వీధి సినెమా కి ప్రొజెక్తరు పక్కన కూర్చుని చూడతం..

- గారేలు, పరవన్నం, బూరేలు, ఇంక ఎన్నొ నొరూరిచే పిండి వంటలు అరగించటం..

ఇప్పుడు వూరికి వెళ్ళి ఇవ్వన్ని అశ్వాదిద్దము అని అనుకున్న ఇవ్వన్ని జరగటం లేదు..కారణం ఎమిటి అంటే, మర మనుషుల్లాగ తయారయిన మనం...ఎదొ పెళ్ళికొ లేక, ఇంక దెనికొ తప్ప, పల్లేటూరు వెళ్ళటం మనేశాము . అసలు భొగి మంట అనేదే మర్చిపొయాము. అభివౄద్ధి, సంపాదన పెరు తొ మనము మనస్సుకి అనందం కలిగించే మదురానుబూతుల్ని ఎన్నొ దూరం చెసుకుంటున్నము అనిపిస్తుంది.

This is my personal opinion.